Bir yere adım atarken listeye başvurmadan, akışa güvenen birinin sözünü veriyorum kendime: aceleye gelmeyen, sade ve samimi bir bağ kurmak istiyorum. İnsanları tanımanın tek yönü meslekleriyle sınırlı kalmasın; gözlerinin parladığı anları, yorulduğunda nasıl sustuğunu, hayatın küçük ayrıntılarında nasıl davrandığını görmekle ilgileniyorum.

Kişisel bakım benim için bir gösteriş değil; kendime saygının somut ifadesi. Arka planda ise içsel süreçlerim var: kendi duygularımı dinlemek, gerektiğinde yardımla kendimi güçlendirmek. Bu yüzden terapiye değer veriyorum. Kendimle yüzleşebildiğim insanlar, ilişkilerde de daha dürüst ve şefkatli oluyorlar, bunu güçlendirmenin bir yolu olarak görüyorum.
Yoga, nefesim gibi benim için. Zihnimin sık düşünce üretme düğmesini yumuşatıyor, beni daha sakin ve merkezli kılıyor. Temponun içinde bazen kendimi unutabiliyorum; ama ben bunu hatırlamaya çalışıyorum çünkü kendini unutan biri, sevdiğini ihmal edebiliyor.
Sohbetler benim için ihtiyaç kadar önemli; nasılsın sorusunun gerçekten cevap bulduğu anlar ilgimi çekiyor. Derinleşen konuşmalar ya da kahkahalar… ikisi de beni canlandırır. Özellikle iletişimi güçlü olanları cezbettiğini düşünürüm; açıkça ifade edebileni, dinlemeyi bilen ve empati kurabilen birini arıyorum. Çünkü bir ilişkiyi ayakta tutan çoğu zaman küçük ve anlamlı cümlelerdir.
Kahve ve gezinti benim küçük mutluluklarımın vazgeçilmezleri. Tek başına kafede düşüncelerimi toparlarım ya da biriyle oturup uzun bir sohbet ederim. Kahvenin ötesinde paylaşmanın tadını, bir mekânda bulduğum anı paylaşıyorum. Deniz kokusu, yeni sokakları keşfetmek ve birlikte geleceğe dair içten bir söz söylemek beni heyecanlandırır.
Kurtkoy çevresinde aradığım kişi iyi biri olsun; saygılı, nazik, samimi… Kendini geliştirmeye açık ve duygusal zekâya sahip birini isterim. Hayata ciddi bakarken bile keyif almayı bilen, güven veren biri olmalı. Maskelerden uzak, gerçek hallerimizle karşılaşacağımız bir bağ kurmak istiyorum.